Annemieke brengt levens in armoede in beeld vanuit eigen ervaring

Annemieke

Annemieke, één van de interviewers van SEV (Samen erop Vooruit), vertelt wie ze is en waarom het delen van de verhalen van mensen in armoede belangrijk voor haar is.

Als zelfstandige professional zet Annemieke (41) zich in voor verschillende goede doelen en stichtingen. Met haar achtergrond in marketingcommunicatie en fondsenwerving, ruilde ze haar commerciële carrière al snel in voor een loopbaan in de goededoelensector. Dat deze doelgroep haar interesseert, is niet uit de lucht gegrepen.

Van financieel comfort naar uitdaging
Annemiekes drijfveer om zich in te zetten voor mensen met een laag inkomen ontstond in haar eigen jeugd. Op vijftienjarige leeftijd scheidden haar ouders en dit had veel praktische en financiële gevolgen. Het gezin verhuisde naar een mindere buurt en haar moeder moest plotseling rondkomen van een bijstandsuitkering. “Vanaf dat moment kwam de sociale dienst langs, moest je bonnetjes verantwoorden en je mocht zelfs niet zomaar meer een gift aannemen,” vertelt Annemieke. “Het voelde alsof Big Brother altijd over je schouder meekeek,” herinnert ze zich. Als oudste van drie zussen voelde ze een grote verantwoordelijkheid om haar familie te ondersteunen in deze moeilijke tijd. Ze herinnert zich nog goed de schaamte naar de buitenwereld, het kwijtraken van vriendinnetjes en de creatieve manieren waarop ze moest leren omgaan met beperkte middelen.

“Het gaf een cultuurshock toen ik ontdekte hoe onbezorgd anderen in het leven konden staan,” zegt ze. “De gewone dingen, zoals de mogelijkheid om naar de supermarkt te gaan en te kopen wat je wilt, waren voor mij iets bijzonders geworden.” Annemieke ontdekte ook dat veel van haar vooroordelen over mensen met een laag inkomen onterecht waren. Zo vroeg ze zich eerder af waarom mensen met een klein inkomen vaak een grote tv hebben. Ze beseft nu dat de tv voor veel mensen een soort uitje is: een vorm van entertainment en een venster op de wereld. “Als je niet de middelen hebt om dingen te ondernemen, is de tv een manier om even te ontsnappen aan de dagelijkse zorgen.”

Armoede over grenzen gezien
Annemiekes werkervaring strekt zich ook uit naar ontwikkelingslanden, waar ze verhalen van mensen ophaalde en meewerkte aan communityprojecten. Ze zag hoe mensen uit de allerarmste situaties zijn gekomen dankzij trainingen en ondersteuning. Annemieke: “Armoede kan je gevangenhouden, maar zodra mensen de kans krijgen om aan de slag te gaan met hun kwaliteiten, zie je ze opbloeien.”

Invloed op je eigenwaarde
In haar werk als interviewer bij de inlooppunten voor SEV heeft Annemieke talloze aangrijpende verhalen gehoord. Zo sprak ze met een alleenstaande moeder die onterecht betrokken raakte bij de toeslagenaffaire. “De impact van als fraudeur bestempeld worden, terwijl je dat niet bent, is enorm,” legt ze uit. “Het raakt niet alleen je financiële situatie, maar ook je eigenwaarde.” Deze moeder kon haar kind niet de veiligheid bieden die het nodig had, en het dreigende verlies van hun huis maakte de situatie nog schrijnender.

Annemieke merkt verder op dat mensen in grotere steden vaak opener zijn over hun schulden, terwijl er in kleinere plaatsen nog veel schaamte is om hulp te vragen. Ze hoopt dat door het delen van verhalen, meer mensen zich herkennen in de situaties van anderen en sneller hulp zoeken. “Het zou geweldig zijn als we alle veelvoorkomende soorten verhalen in beeld kunnen brengen, zodat meer mensen zich erin herkennen, ” benadrukt ze. “De overheid moet de verhalen bloedserieus nemen en preventie en schuldproblemen gezamenlijk aanpakken.”

Gevoel van dankbaarheid
Met Annemiekes toewijding en inlevingsvermogen is ze een waardevolle ambassadeur voor de strijd tegen armoede. Het werk bij SEV heeft Annemieke dan ook een dieper gevoel van dankbaarheid gegeven voor haar eigen situatie. “Ik ben extra dankbaar dat ik momenteel mijn gezin kan geven wat we nodig hebben,” zegt ze . Ook waardeert ze de vrijwilligers bij de inlooppunten enorm: “Deze mensen zijn super toegewijd en hebben echt hart voor de organisatie. Hun inzet gaat soms heel ver en ze gebruiken hun eigen levenservaringen om anderen te helpen.”